ჰაო-ჟანი მენ - წელიწადის მიწურულს დავბრუნდი ნანშანის მთებში

იქ, ჩრდილოეთის დარბაზონებს აღარ შევუვლი,
სამხრეთის მთაზე ჩემს სენაკში ფიქრი მებურვის.
უბირი გავხდი - არად მაგდებს ქვეყნის რჩეული -
ვარ ავადმყოფი - ყველასაგან მიტოვებული.
ვაგლახ, ჭაღარა სიბერისკენ მიმერეკება.
შემოდგომისკენ მიიხარა სიმწვანე ცალკერძ.
ფიქრით სავსე ვარ, ვერ ვიძინებ დარდის ეკლებზე.
ტყეს ადგას მთვარე . . . მე კი ვუმზერ ცარიელ სარკმელს