ესენინი სერგეი - სევდა მომგვარა



esenini sergei sergei esenini sevda momgvara სერგეი ესენინი ucxouri literatura poezia
სევდა მომგვარა მშობელმა მხარემ,
გაშლილ მინდვრებზე მიხმობს ფიქრები,
გავიპარები შინიდან ბარემ,
მაწანწალა და ქურდი ვიქნები.

დღე გამაცილებს წიწიბურები,
ღამეს შევხვდები ბედისამარა,
სადმე მიწურში ნაბახუსევი
დანას ალესავს ჩემთვის ავარა.

მეწამული მზით დაიფერება
ჩემი ბოლო გზა, ყრუ და ყვითელი,
ჭიშკართან აღარ მომეფერება
ობოლი გოგო თბილი თითებით.

კვლავ მამისეულ კერას ვეწვევი
და დავემხობი ნაცნობ მდელოზე,
მწუხრზე დარდით რომ დავილეწები,
თავს ჩამოვიხრჩობ ჩემს სახელოზე.

ძაღლის ყეფაში მიგლოვს უბანი,
გადაევლება ქარი მაყვლიანს,
ბერიკაცები ტანგაუბანელს
პეშვობით მიწას გადამაყრიან.

ისევ გასცურავს მთოვარე ცაზე
და გაზაფხული მოვა კვირტებად,
რუსი ღობესთან გარმონის ხმაზე
ხან იცეკვებს და ხან ატირდება



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.