ბრეხტი ბერტოლდ - Brecht Bertolt



ზვიგენები რომ ადამიანები ყოფილიყვნენ

"ზვიგენები რომ ადამიანები ყოფილიყვნენ”, ჰკითხა ბატონ კ.-ს თავისი დიასახლისის ქალიშვილმა, ,,უფრო გულმოწყალენი იქნებოდნენ პატარა თევზების მიმართ?“
,,უეჭველად“, მიუგო მან. "ზვიგენები რომ ადამიანები ყოფილიყვნენ, პატარა თევზებისათვის ზღვაში უზარმაზარ ყუთებს ააშენებინებდნენ, რომლებშიც უხვად იქნებოდა ყოველგვარი საჭმელი, როგორც მცენარეული, ისე ცხოველური. ისინი იზრუნებდნენ, რომ ყუთებში ყოველთვის სუფთა წყალი ყოფილიყო და საერთოდაც უკან არ დაიხევდნენ არანაირი სანიტარული ღონისძიებების გატარებაზე. მაგალითად, თუ რომელიმე თევზს ფარფლი დაუზიანდებოდა, მას მაშინვე სახვევებს დაადებდნენ, სიცოცხლეს უდროოდ რომ არ გამოსალმებოდა. თევზებს რომ არ მოეწყინათ, დროდადრო წყლის დღესასწაულებსაც გამართავდნენ ხოლმე, რადგანაც მხიარული თევზები გაცილებით გემრიელია, ვიდრე მოწყენილი.
ცხადია, ამ უზარმაზარ ყუთებში სკოლებიც იქნებოდა. სკოლებში კი თევზებს ასწავლიდნენ, თუ როგორ უნდა შესცურდნენ ზვიგენის ხახაში. მაგალითად, მათ დასჭირდებოდათ გეოგრაფია, მცონარებას მიცემული ზვიგენების პოვნა ადვილად რომ შესძლებოდათ. რა თქმა უნდა, სკოლებში ძირითადი მნიშვნელობა თევზების მორალურ აღზრდას მიენიჭებოდა. მათ ასწავლიდნენ, თუ რა დიდებული და მშვენიერი რამ არის სიხარულით თავგანწირვა, თუ როგორ უნდა სწამდეთ და სჯეროდეთ თევზებს ზვიგენების და განსაკუთრებით კი იმისა, რომ ისინი მუხლჩაუხრელად შრომობენ თევზების უღრუბლო მომავლისათვის და რომ ამგვარი მომავლის უზრუნველყოფის წინაპირობას უსიტყვო მორჩილება წარმოადგენს. თევზებს თავი უნდა დაეცვათ ყოველგვარი მდაბალი, მატერიალური, ეგოისტური და მარქსისტული მიდრეკილებებისაგან და დაუყოვნებლივ ეცნობებინათ ზვიგენებისათვის იმის შესახებ, თუ რომელიმე მათგანს მსგავსი მისწრაფებები აღმოაჩნდებოდა. ზვიგენები რომ ადამიანები ყოფილიყვნენ, უცხო თევზთა დაპყრობით ომებასც გამართავდნენ, საბრძოლველად კი საკუთარ თევზებს გამოიყვანდნენ. თევზებს შთააგონებდნენ, რომ მათსა და სხვა ზვიგენების თევზებს შორის დიდი სხვაობაა და მიუხედავად იმისა, რომ, როგორც ცნობილია, თევზები მუნჯები არიან, ისინი სხვადასხვა ენებზე დუმან და ამიტომაც მათ შორის თანხმობის მიღწევა შეუძლებელია. ყველა თევზს, რომელიც ომში მტრის თევზებს განგმირავდა, ფუკუსის ორდენს დაჰკიდებდნენ და გმირის წოდებას მიანიჭებდნენ.
ზვიგენები რომ ადამიანები ყოფილიყვნენ, რა თქმა უნდა, მათ ხელოვნებაც ექნებოდათ. შეიქმნებოდა მშვენიერი სურათები, რომლებზეც ზვიგენის კბილები წარმტაც ფერებში გამოისახებოდა, მათი ხახა კი სწორუპოვარ ედემს ემსგავსებოდა, რომელში ხეტიალიც ღვთაებრივი ნეტარება იქნებოდა ყველა თევზისათვის. თეატრებში, ზღვის ფსკერზე, წარმოდგენილი იქნებოდა, თუ როგორ მიცურავენ შთაგონებით მოცული და სიამოვნებისაგან თავბრუდახვეულნი გმირი თევზები სწორუპოვარი მუსიკის ფონზე კაპელას თანხლებით ზვიგენის ხახისაკენ. ზვიგენები რომ ადამიანები ყოფილიყვნენ, მათ, ცხადია, რელიგიაც ექნებოდათ. რელიგია თევზებს ასწავლიდა, რომ ჭეშმარიტი ცხოვრების დაწყება მხოლოდ ზვიგენის სტომაქში შეიძლება. საერთოდ, ზვიგენები რომ ადამიანები ყოფილიყვნენ, თევზებს შორის ამჟამინდელი თანასწორობის ყოველგვარი კვალი გაქრებოდა. ზოგიერთი მათგანი თანამდებობებს მიიღებდა და სხვებზე მაღლა იდგებოდა. შედარებით მოზრდილთ მომცროების შესანსვლის უფლებაც ექნებოდათ, ზვიგენებისათვის კი ეს სასიამოვნო იქნებოდა, რადგან თავად უფრო ხშირად ექნებოდათ მსუყე საკბილო. მსხვილი, თანამდებობებზე წამოჭიმული თევზები თავისსავე სწორთა შორის წესრიგის დამყარებაზე იზრუნებდნენ და მოევლინებოდნენ მათ მასწავლებლებად, ოფიცრებად, ინჟინრებად და ასე შემდეგ. ერთი სიტყვით, ზვიგენები რომ ადამიანები ყოფილიყვნენ, ზღვაში კულტურაც იარსებებდა.

როცა ბატონი კ. შეყვარებულია

ერთხელ ბატონ კ.-ს ჰკითხეს:
- როგორც იქცევით, როდესაც ვინმეზე ხართ შეყვარებული?
- მე ვაკეთებ რამდენიმე ესკიზს, - მიუგო ბატონმა კ.-მ, - და ვცდილობ, მივამსგავსო მას.
- რა? ესკიზი?
- არა, ადამიანი - უპასუხა ბატონმა კ.-მ.

საუბრები

- ჩვენ ერთმანეთთან საუბარს ვეღარ შევძლებთ, - უთხრა ბატონმა კ. კაცს.
- რატომ? – შეკრთა თანამოსაუბრე.
- თქვენი თანდასწრებით გონივრულს ვერაფერს ვამბობ, - დაიჩივლა ბატონმა კ.-მ.
- ჩემთვის ამას არა აქვს მნიშვნელობა, - დაამშვიდა იგი თანამოსაუბრემ.
- მჯერა, - დანანებით მიუგო ბატონმა კ.-მ, - მაგრამ ჩემთვის ეს მნიშვნელოვანია.

ღონისძიება ძალადობის წინააღმდეგ

ერთხელ, როდესაც ბატონი კოინერი, ფრიად მოაზროვნე კაცი, მსმენელებით სავსე დარბაზში ძალადობის წინააღმდეგ საუბრობდა, მოულოდნელად შენიშნა, რომ ადამიანები მისგან თანდათან უკან იხევდნენ და ტოვებდნენ დარბაზს. ბატონმა კოინერმა მიიხედა და დაინახა, რომ მის უკან ძალადობა იდგა.
- რაზე ლაპარაკობდი?, შეეკითხა მას ძალადობა.
- მე ვსაუბრობდი ძალადობის სასარგებლოდ, მიუგო ბატონმა კოინერმა.
როდესაც ბატონი კოინერი წამოვიდა, მოწაფეები მისი უპრინციპობით დაინტერესდნენ, რაზეც ბატონმა კოინერმა უპასუხა:
- ჩემს პრინციპებს მე ვერავის შევაბღალინებ. სწორედაც მე უფრო დიდ ხანს უნდა ვიცოცხლო, ვიდრე ძალადობამ.
ამის შემდეგ ბატონმა კოინერმა მოჰყვა შემდეგი ისტორია:
- ბატონ ეგესთან, კაცთან, რომელსაც შეეძლო ეთქვა ,,არა”, ერთ მშვენიერ დღეს, ჯაშუშობის დროში, მივიდა ერთი აგენტი და წარუდგინა ქალაქის მესვეურთა სახელზე გაცემული დოკუმენტი, სადაც ეწერა, რომ მას ეკუთვნოდა ყველა სახლი, სადაც კი ფეხს შესდგამდა; ასევე მისთვის უნდა მიერთმიათ საჭმელი, რომელსაც იგი მოისურვებდა; მისთვის სამსახური უნდა გაეწია ყველას, ვისაც კი ის შეხედავდა.
აგენტი დაჯდა სკამზე, მოითხოვა საჭმელი, დაიბანა, დაწვა და ჩაძინებამდე კედლისკენ მიბრუნებულმა იკითხა:
- იქნები ჩემი მსახური?
ბატონმა ეგემ მას საბანი დააფარა, ბუზები მოუგერია, და დარაჯობდა მის ძილს. ასე ემსახურებოდა ის აგენტს შვიდი წლის განმავლობაში. ბატონი ეგე ყველაფერს აკეთებდა აგენტისათვის, თუმცაღა მუდამ თავს არიდებდა მასთან საუბარს. ამგვარად ჩაიარა შვიდმა წელმა, ბევრი ჭამის, უდრტვინველი ძილისა და ბრძანებებისაგან ჩათქვირებული აგენტი საბოლოოდ მიიცვალა. ბატონმა ეგემ ის დაფხრეწილ საბანში გაახვია, გაათრია სახლიდან, კაწმინდა საკანი, ამოისუნთქა და უპასუხა:
- არა.

ნაძვები

დილა-ადრიანად
ნაძვები სპილენძისფერნი არიან.
ასე ვნახე ისინი
ნახევარი საუკუნის წინ
ორ მსოფლიო ომამდე
ახალგაზრდა თვალებით.

ვნახე პირ-მზე

ვნახე პირ-მზე, ბაგე ვარდობს და ლალობს;
ლომის ბურჯზედ აღმობრწყინდა არია;
მონარნარობს, ზილფ-გიშრითა დალალობს;
უზადოა, უბრყვილოა, არია!

ბროლის ცაზედ ზანგთ ლაშქარი ისრულებს,
მელნის ტბათა მშვენიერად ისრულებს;
შვიდ ციურთა მერვე მნათი ისრულებს;
ის აპოლო, ის კეკელა არია!

უებროს ღაწვს ყელს ალმასი ისურა,
კეკლუცობა სატრფიალოდ ისურა;
რადგანც პლანიტს დააყენებს ისურა,
მაღრიბთ დასნი ინაწევრა, არია.

სარო ტანი, წელ-ზარაფი ახევდა,
სევდა ჰქონდა მწუხარებით ახევდა;
მისი სხივილ მჭვრეტელთ გულთა ახევდა;
რაზარინობს, კინამოა, არია!

ოდეს შუქნი, განვიცადე, მესია,
მისად ქებად, აღმევლინა მესია;
მას ჰფარევდეს არსთა მბადი მესია!
მაშრიყს მკვიდრობს, მან ქვეყანა არია!

ბგერები

მოგვიანებით, შემოდგომაზე
თეთრ ხვალოებში სახლობენ ყვავთა გუნდები
თუმცა მთელი ზაფხულის მანძილზე მესმის
რადგან ის მიდამო ფრინველების გარეშეა
მხოლოდ ბგერები, ადამიანთაგან მომდინარე.
ამით ვკმაყოფილდები.






Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.