ა.დ. ბლუდი
თანამოძმენო, თუკი ფიქრობდით რომ სანაქებო ვიყავი მერი,
ვინაც დავხურე სალუნები და ავკრძალე ბანქოს თამაში,
და მოსამართლე არნეთს მივგვარე მოხუცებული დეზი ფრაზერი,
ვინც ჯვაროსნული ლაშქრობები მოვაწყვე ბევრჯერ
ადამიანთა განსაწმენდად ცოდვებისაგან:
ერთი მითხარით, რად მიეცით უფლება დორას,
მკერავის გოგოს,
და მცონარა რუბენ პანთიერს,
ბენჯამინის შვილს,
რომ გაეხადათ ღამ-ღამობით ჩემი სამარე,
სიძვის სარეცლად?
ჰოდ ფუტი
მეც აქვე ვწევარ,
ბილ ფიერსოლის სამარესთან, ბებერ ბილისთან,
ინდიელებთან ვაჭრობით რომ აივსო ჯიბე,
შემდეგ მიმართა სასამართლოს და განაცხადა გაკოტრებაზე
რამაც გახადა ის მდიდარი ვიდრე ოდესმე.
მე კი დამღალა ღატაკია გარჯამ
მაშინ, როდესაც ბილს და მისთანებს ახრჩობთ სიმდიდრე
და ერთ საღამოს, სიახლოვეს, პროქტორის ჭალის
გავძარცვე მგზავრი.
(ის გაძარცვამდე ჩაბარდა გამჩენს)
მე სახრჩობელა მერგო სასჯელად.
ეს იყო ჩემი გზა გაკოტრების,
ახლა კი ჩვენ ვინც სხვადასხვაგზით გაგვაკოტრა წუთისოფელმა
გვერდი გვერდ ვწევართ, მშვიდად და წყნარად.
მინერვა ჯოუნსი
მე ვარ მინერვა სოფლის პოეტი,
ვისაც ქუჩებში დამცინოდნენ და გესლს მაფრქვევდნენ იაჰუები
ელამი თვალის, მძიმე ტანისა და რწევა-რწევით სიარულისთვის,
განსაკუთრებით კი მას შემდეგ, როცა უელდიმ
დამიმორჩილა, ვით ნადირმა გავეშებულმა.
შემდეგ კი ექიმს შემატოვა ბედის ანაბრად, ექიმ მაიერსს:
და შევაბიჯე წკვარამ ბნელეთში,
და თხემისაკენ მოიწევდა სიკვდილი ტერფით,
თითქოს გსყინულ მდინარეში შემედგა ფეხი!
თუ სცადა ვინმემ შეეკრიბა გაზეთებში სფუნ რივერის და
ერთიან წიგნად გამოეცა ჩემი ლექსები?
სიყვარულისთვის დავრჩი მუდამ ასე მწყურვალი!
სიცოცხლის გამო დავრჩი ასე მოშიებული!
ნელი ქლარქი
მე მხოლოდ რვა წლის ვიყავი მაშინ,
და სულ ვერაფერს ვხვდებოდი მაშინ,
და ვერ ავხსნიდი მე ამას სიტყვით,
მხოლოდ ის ვიცი, რომ შემეშინდა
და ყველაფერი ვუამბე დედას,
შემდეგ კი მამამ იარაღი აიღო ხელში
და კლავდა ჩარლის,-
ის დიდი ბიჭი იყო-თხუთმეტის,-
მაგრამ დაიხსნა სიკვდილისგან ჩარლი მშობელმა.
ჩემი ამბავი კი სოფელში ყველამ გაიგო.
მხოლოდ იმ კაცმა , ახალმოსახლემ,
დაქვრივებულმა, ოცდათოთხმეტს მიტანებულმა,
რომელზედაც ჯვარი დამწერეს,
აღარ იცოდა, თუმცა შემდეგ მანაც გაიგო,
ქორწინებიდან ორი წლის შემდეგ,
ჩათვალა თავი გაწბილებულად,
მერე სოფელშიც ყველამ ერთხმად დაუდასტურა,
რომ არ ვიყავი სულაც ქალწული.
ჰო, ასე იყო და მან დამტოვა.
მე მივიცვალე იმავე ზამთარს.
სამაროვნები
სად, სადღა არის უნიათო ელმერი ახლა?
სად, სადღა არის გამრჯე ჰერმანი?
მასხარა ბერტი, ლოთი ტომი, მებრძოლი ჩარლი?
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
ერთი მოაშთო ციებ-ცხელებამ,
მეორე ფერფლად გადაიქცა ცივ მაღაროში,
მესამე- ქუჩის შეეწირა შეხლა-შემოხლას,
მეოთხეს- სულაც ტყვეობაში აღმოხდა სული,
მეხუთე – მოსწყდა ხიდიდან დაბლა
ცოლ-შვილისათვის ჯაფით დაღლილი...
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
სად არის ელი, მგრძნობიარე გულის პატრონი?
ლამაზი სულის სადღა არის ქეითი ახლა?
კისკისა მეგი, ამაყი ლიზი, ანდა ედიტი
ბედის რჩეული?
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
ერთი გადაჰყვა საიდუმლო მშობიარობას,
მეორე- ცალმხრივ სიყვარულს მგონი,
მესამე- მოჰკლა ვიღაც მხეცმა საროსკიპოში,
მეოთხე- მოკვდა გულგატეხილი
ოქროსთმიანი უფლისწულის ცრუ მოლოდინით,
შორეულ ლონდონს და პარიზში ცხოვრების შემდეგ
ჩვენი ედიტიც აქეთ დაბრუნდა,
აქ განისვენებს მეგის, ლიზის და ელის გვერდით.
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
სად არის ძია აიზეკი, ემილ მამიდა?
ბებერი თაუნ ქინქეიდი, სევინ ჰოუთონი?
ან მაიორი უოკერი ვინც ბაასობდა
რევოლუციის მონაწილე ღირსეულ ხალხთან?
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
კარს მიუყენეს მათ ცხედარნი ომიდან ვაჟთა
და ქალიშვილნი ცხოვრებამ რომ გაიგდო ფერხთქვეშ
და შვილიშვილნი დაყრილნი ობლად-
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
სად, სადღა არის მოხუცებული
მევიოლინე ჯოუნსი ვინაც,
ოთხმოცდაათი წელიწადი განვლო თამაშით?
შიშველი მკერდით მიმოქროდა ზამთრის თოვლ-ჭყაპში,
თავაწყვეტილი დადიოდა ლოთად ქცეული,
აღარ ფიქრობდა არც ცოლზე არც ნათესავებზე,
აღარც ოქროზე, სიყვარულზე და არც ზესკნეკზე!
ჩუ, ყური უგდეთ! გვეჩურჩულება:
დიდი ხნის წინათ მდინარეზე თევზაობაზე,
გარდასულ დროის, ქლერ გროუში, ცხენთა სრბოლაზე,
გვეჩურჩულება- ქალაქ სფრინგფილდში
ები ლინკოლნის ნასაუბრევზე!
თანამოძმენო, თუკი ფიქრობდით რომ სანაქებო ვიყავი მერი,
ვინაც დავხურე სალუნები და ავკრძალე ბანქოს თამაში,
და მოსამართლე არნეთს მივგვარე მოხუცებული დეზი ფრაზერი,
ვინც ჯვაროსნული ლაშქრობები მოვაწყვე ბევრჯერ
ადამიანთა განსაწმენდად ცოდვებისაგან:
ერთი მითხარით, რად მიეცით უფლება დორას,
მკერავის გოგოს,
და მცონარა რუბენ პანთიერს,
ბენჯამინის შვილს,
რომ გაეხადათ ღამ-ღამობით ჩემი სამარე,
სიძვის სარეცლად?
ჰოდ ფუტი
მეც აქვე ვწევარ,
ბილ ფიერსოლის სამარესთან, ბებერ ბილისთან,
ინდიელებთან ვაჭრობით რომ აივსო ჯიბე,
შემდეგ მიმართა სასამართლოს და განაცხადა გაკოტრებაზე
რამაც გახადა ის მდიდარი ვიდრე ოდესმე.
მე კი დამღალა ღატაკია გარჯამ
მაშინ, როდესაც ბილს და მისთანებს ახრჩობთ სიმდიდრე
და ერთ საღამოს, სიახლოვეს, პროქტორის ჭალის
გავძარცვე მგზავრი.
(ის გაძარცვამდე ჩაბარდა გამჩენს)
მე სახრჩობელა მერგო სასჯელად.
ეს იყო ჩემი გზა გაკოტრების,
ახლა კი ჩვენ ვინც სხვადასხვაგზით გაგვაკოტრა წუთისოფელმა
გვერდი გვერდ ვწევართ, მშვიდად და წყნარად.
მინერვა ჯოუნსი
მე ვარ მინერვა სოფლის პოეტი,
ვისაც ქუჩებში დამცინოდნენ და გესლს მაფრქვევდნენ იაჰუები
ელამი თვალის, მძიმე ტანისა და რწევა-რწევით სიარულისთვის,
განსაკუთრებით კი მას შემდეგ, როცა უელდიმ
დამიმორჩილა, ვით ნადირმა გავეშებულმა.
შემდეგ კი ექიმს შემატოვა ბედის ანაბრად, ექიმ მაიერსს:
და შევაბიჯე წკვარამ ბნელეთში,
და თხემისაკენ მოიწევდა სიკვდილი ტერფით,
თითქოს გსყინულ მდინარეში შემედგა ფეხი!
თუ სცადა ვინმემ შეეკრიბა გაზეთებში სფუნ რივერის და
ერთიან წიგნად გამოეცა ჩემი ლექსები?
სიყვარულისთვის დავრჩი მუდამ ასე მწყურვალი!
სიცოცხლის გამო დავრჩი ასე მოშიებული!
ნელი ქლარქი
მე მხოლოდ რვა წლის ვიყავი მაშინ,
და სულ ვერაფერს ვხვდებოდი მაშინ,
და ვერ ავხსნიდი მე ამას სიტყვით,
მხოლოდ ის ვიცი, რომ შემეშინდა
და ყველაფერი ვუამბე დედას,
შემდეგ კი მამამ იარაღი აიღო ხელში
და კლავდა ჩარლის,-
ის დიდი ბიჭი იყო-თხუთმეტის,-
მაგრამ დაიხსნა სიკვდილისგან ჩარლი მშობელმა.
ჩემი ამბავი კი სოფელში ყველამ გაიგო.
მხოლოდ იმ კაცმა , ახალმოსახლემ,
დაქვრივებულმა, ოცდათოთხმეტს მიტანებულმა,
რომელზედაც ჯვარი დამწერეს,
აღარ იცოდა, თუმცა შემდეგ მანაც გაიგო,
ქორწინებიდან ორი წლის შემდეგ,
ჩათვალა თავი გაწბილებულად,
მერე სოფელშიც ყველამ ერთხმად დაუდასტურა,
რომ არ ვიყავი სულაც ქალწული.
ჰო, ასე იყო და მან დამტოვა.
მე მივიცვალე იმავე ზამთარს.
სამაროვნები
სად, სადღა არის უნიათო ელმერი ახლა?
სად, სადღა არის გამრჯე ჰერმანი?
მასხარა ბერტი, ლოთი ტომი, მებრძოლი ჩარლი?
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
ერთი მოაშთო ციებ-ცხელებამ,
მეორე ფერფლად გადაიქცა ცივ მაღაროში,
მესამე- ქუჩის შეეწირა შეხლა-შემოხლას,
მეოთხეს- სულაც ტყვეობაში აღმოხდა სული,
მეხუთე – მოსწყდა ხიდიდან დაბლა
ცოლ-შვილისათვის ჯაფით დაღლილი...
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
სად არის ელი, მგრძნობიარე გულის პატრონი?
ლამაზი სულის სადღა არის ქეითი ახლა?
კისკისა მეგი, ამაყი ლიზი, ანდა ედიტი
ბედის რჩეული?
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
ერთი გადაჰყვა საიდუმლო მშობიარობას,
მეორე- ცალმხრივ სიყვარულს მგონი,
მესამე- მოჰკლა ვიღაც მხეცმა საროსკიპოში,
მეოთხე- მოკვდა გულგატეხილი
ოქროსთმიანი უფლისწულის ცრუ მოლოდინით,
შორეულ ლონდონს და პარიზში ცხოვრების შემდეგ
ჩვენი ედიტიც აქეთ დაბრუნდა,
აქ განისვენებს მეგის, ლიზის და ელის გვერდით.
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
სად არის ძია აიზეკი, ემილ მამიდა?
ბებერი თაუნ ქინქეიდი, სევინ ჰოუთონი?
ან მაიორი უოკერი ვინც ბაასობდა
რევოლუციის მონაწილე ღირსეულ ხალხთან?
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
კარს მიუყენეს მათ ცხედარნი ომიდან ვაჟთა
და ქალიშვილნი ცხოვრებამ რომ გაიგდო ფერხთქვეშ
და შვილიშვილნი დაყრილნი ობლად-
ჰო,სათითაოდ ყველა მათგანი
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს,
სამარადისოდ განისვენებს სამაროვნებში!
სად, სადღა არის მოხუცებული
მევიოლინე ჯოუნსი ვინაც,
ოთხმოცდაათი წელიწადი განვლო თამაშით?
შიშველი მკერდით მიმოქროდა ზამთრის თოვლ-ჭყაპში,
თავაწყვეტილი დადიოდა ლოთად ქცეული,
აღარ ფიქრობდა არც ცოლზე არც ნათესავებზე,
აღარც ოქროზე, სიყვარულზე და არც ზესკნეკზე!
ჩუ, ყური უგდეთ! გვეჩურჩულება:
დიდი ხნის წინათ მდინარეზე თევზაობაზე,
გარდასულ დროის, ქლერ გროუში, ცხენთა სრბოლაზე,
გვეჩურჩულება- ქალაქ სფრინგფილდში
ები ლინკოლნის ნასაუბრევზე!