თაროზე შემოვდე გრძნობათა წიგნაკი, რომელშიც, ოდესღაც ფაქიზად ჩავხატე პირველი შეხვედრა, და პირველ სიტყვაში პირველი მუდარა, მოდი და დამხატე..
ხომ არიან ადამიანები... რომლებიც დგანან, მუდამ ერთ მხარეს, ერთ კუთხეში, ან სულ ერთ სახლთან ყოველთვის ცალკე...როგორც ხეები. თითქოს რაღაცის, ან ვიღაცის არ დაბრუნებას, ასე მარტონი ეგუებიან..
ილუზიების ლაბირინთში, გრძნობებს ვაწყდებით, და მერე მხოლოდ მათ წინაშე მათთვის ვმარცხდებით...
ცხოვრება დრამაა,სპექტაკლი ნიღბებით..ნუღარ დაბრუნდები,თუ აღარ გჭირდები..!
-შენ ნაწილი ხარ ჩემი.. ჩემი მეორე ნახევარი..
ხომ არიან ადამიანები... რომლებიც დგანან, მუდამ ერთ მხარეს, ერთ კუთხეში, ან სულ ერთ სახლთან ყოველთვის ცალკე...როგორც ხეები. თითქოს რაღაცის, ან ვიღაცის არ დაბრუნებას, ასე მარტონი ეგუებიან..
ილუზიების ლაბირინთში, გრძნობებს ვაწყდებით, და მერე მხოლოდ მათ წინაშე მათთვის ვმარცხდებით...
ცხოვრება დრამაა,სპექტაკლი ნიღბებით..ნუღარ დაბრუნდები,თუ აღარ გჭირდები..!
-შენ ნაწილი ხარ ჩემი.. ჩემი მეორე ნახევარი..