უბედური კურდღელი - ვახტანგ ჭანკოტაძე (იგავ-არაკი)




გამოაცილეს სუფრიდან,
კურდღელი კარგად შემთვრალი,
მღერის რომ არის სულწმინდა,
არავისი აქვს დღეს ვალი.
`ლხინი მრავალი მინახავს,
ჰარალი, ჰერი, ჰერიო,
ჩემზე მამაცი ვინა ხართ –
ვერას დამაკლებს მგელიო~.
გზააბნეული იერით
თავზე წაადგა მგლის ბუნაგს
(ქოფაკი თუა მშიერი,
მასთან შეხვედრა ვის უნდა?!).
ღვინომ იძალა სხვა დონით,
მგელს ხედავს გაორებულად –
`თუ ძალა შეგწევთ გამოდით,
თავს რომ მიიჩნევთ ქებულად~.
მგელმა გაიგო, თითქოსდა,
იყუჩა, როდი დაცოფა,
ბედად, მაძღარი იყო და
თქმა ჩაუთვალა ანცობად.
სიმთვრალე როდი უხდება –
კუნტრუშობს მხეცის თვალებწინ,
აგინებს და ემუქრება
ბინა-ბუნაგის დალეწვით.16 17
მგელმა შეღრინა `უზრდელო,
დაგილევია მთხლე ღვინო,
შენი გზით წადი, კურდღელო,
თავი არ შემაჭმევინო~.
არ მოუსვენა კურდღელმა,
ცხვირში უჩიჩხინ-უჩქმიტა,
მგელმა ზედმეტის უთქმელად,
შეახრამუნა ყურცქვიტა.
. . . . . . . . . . . . . . . .
. . . . . . . . . . . . . . . .
მტერი მტერსა ვერას ავნებს,
რომე კაცი თავსა ივნებს.
(შოთა)



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.