წითურ გოგონას

შენს ბაგეზე, თვით ყვავილმა გაიღიმა,
თავად ვარდმა გისახსოვრა სახელი.
ცას მშვენება, თაიგულად დაუკრიფავს
სილამაზედ დაგფენია თვალებში.

თურმე ბედი, ყველა ქალის ასეთია,
(რომ ცხოვრება მათ გარეშე ძნელია)
მოკრძალება თან შვენის და სილამაზეც
სამკაულად, მათ წელამდე თმებშია.

როგორა ვთქვა სილამაზე არ მიხილავს,
როცა ქალი სულზე უნაზესია,
მათ დიდება თვით ზეციდან მიუღიათ,
ღმერთს საჩუქრად, უხვად დაუბნევია.

მაგრამ მაინც, ცის მშვენება, სხვაზე მეტად,
ზოგს სიუხვით, უფრო აურეკლია,
სილამაზე, სინაზე და სიყვარული,
ასე ვფიქრობ ალისფერი თმებია.

ლაშა კარანაძე