მ ხრები ჩაენგრათ მაცივრებს,
ა ხალ წელს რას არ ინატრებ,
ი ნდაურს კოცნის საცივე
მ ე კი, შენს კოცნას ვინატრებ.
უ რმულს დასჭექავს მაყარი,
ნ ეფე დედოფალს აკოცებს,
ი მდენს ვარ გადანაყარი,
ს ხვა არაფერი მაოცებს.
წ ელს დაადგება საშველი,
ე გებ ჩვენ იმერ-ამიერს,
ლ ექსად გითხარით სათმელი,
ი მრავლეთ, მრავალჟამიერ!