სანუკვარ სიტყვას შენთვის ახლა, არვინ იმეტებს,
შენც გულმოსული, უხმოდ კართან აიტოტები,
მკერდით ეხები მოფარფატე, გამქრალ იმედებს
და ქვითინებენ შენს ქუჩაზე კვიპაროსები.
ნაცნობ ნაჭუჭში ვეღარაფრით, ვერ ჩაეტევი,
სულის ჭრილობებს აღმაფრენით დააძაბუნებ,
მერე შემთხვევით, უცხო თვალებს გადაეყრები
და ულმობელი სიკეკლუცით გაანადგურებ.
