ჩ ამოვალ,თუ არ ჩამოხვალ,
ე რთი დღით მაინც გნახავ,
მ ომნატრებიხარ უზომოდ,
ს ულს შენ მიშფოთებ კვლავაც.
ს ულ შენით არის,თუკი რამ
ა მკობს ჩემს სულის ღადარს,
ყ ველა ფიქრი და ოცნება
ვ ნებააშლილი დამაქვს.
ა ხლა ფიქრები მწველია,
რ ადგან შენ ჩემთან არ ხარ,
ე რთხელ ჩვენს ბაღშიც იქნება
ლ ურჯი იების თავსხმა.
გ ული საგულეს შეასკდა,
ი მდენი წყენა ნახა,
ჟ რუანტელდავლილ სხეულზე
ს ევდა ლაქებად დამრჩა!