ნანა მეფარიშვილი - დღეს, არ მეგონა ლექსს თუ დავწერდი

დღეს, არ მეგონა ლექსს თუ დავწერდი,
თუ დავიხსნიდი თვალებს ღამიდან,
დღეს, არ მეგონა თავს თუ ავწევდი,
ცრემლ-გაჟღენთილი სასთუმალიდან.

წუხელის ქარი მიღრენდა კართან,
სანთლის ციმციმზე ელავდა თვალი,
ნეტავ ჩემს ცოდვებს რა დაემართა,
სად გაქრა ჩემში თავნება ქალი.

არ მიფიქრია წუხელ სტუმარზე,
ჩემს აღსარებას ისმენდა მთვარე,
ცრემლით გაჟღენთილ თავსასთუმალზე,
დილით, კვლავ ლექსი გადავაფარე.

ნანა მეფარიშვილი