არ დამიძახო, ო. არა,
ნუ გამახსენებ წარსულს,
ნაღველი გაშორებისა
მე უკვე, აღარც მახსოვს.
ჩამოთოვს ისევ თყემალი
და გაზაფხულიც დადგება,
შენ სინანულით აგავსებს,
მე დარდი გამიქარწყლდება.
მაგრამ რა ვუყო გულს დაღლილს,
ცრემლებით როგორ ვამშვიდო?
ხეებს ფოთლები შეახმა,
სულმა კივილი დაიწყო.
ვერ გნახე, ვერც ამ გაზაფხულს,
კვლავ კენტად დავიარები,
იმ ქუჩებს, სადაც ვხვდებოდით
ატყვიათ ნაირევი.
სადაც არ უნდა წახვიდე
ყველა ქუჩა თუ ბილიკი,
ჩემს სახეს გაგახსენებენ
და არ დაცდებათ ჩივილი,
თუ როგორ გელი ყოველ წამს,
გიხმობ დღითა და ღამითა...
გთხოვ, მოდი და ყველაფერი
დავიწყოთ კარგო, თავიდან!
ნუ გამახსენებ წარსულს,
ნაღველი გაშორებისა
მე უკვე, აღარც მახსოვს.
ჩამოთოვს ისევ თყემალი
და გაზაფხულიც დადგება,
შენ სინანულით აგავსებს,
მე დარდი გამიქარწყლდება.
მაგრამ რა ვუყო გულს დაღლილს,
ცრემლებით როგორ ვამშვიდო?
ხეებს ფოთლები შეახმა,
სულმა კივილი დაიწყო.
ვერ გნახე, ვერც ამ გაზაფხულს,
კვლავ კენტად დავიარები,
იმ ქუჩებს, სადაც ვხვდებოდით
ატყვიათ ნაირევი.
სადაც არ უნდა წახვიდე
ყველა ქუჩა თუ ბილიკი,
ჩემს სახეს გაგახსენებენ
და არ დაცდებათ ჩივილი,
თუ როგორ გელი ყოველ წამს,
გიხმობ დღითა და ღამითა...
გთხოვ, მოდი და ყველაფერი
დავიწყოთ კარგო, თავიდან!
