ვახტანგ ჯავახაძე – ნუ დავპირდებით ბავშვებს სამოთხეს

ნუ დავპირდებით ბავშვებს სამოთხეს,
ნუ დავუმალავთ მიწიერ ცოდვებს,
თუ დაეცემა,
თვითონ წამოდგეს,
მხოლოდ თავისი იმედი ჰქონდეს…
უკვე დაიწყო
ზაფხული ცხელი
და უშორესი გზაა წყარომდე…
წავიდა,
ფრთხილად გავუშვი ხელი, -
თუ დაეცემა,
თვითონ წამოდგეს.