ამ საზღვრების იქით
ბილიკი მხოლოდ ჩემთვისაა
ძნელად სავალი.
მშვიდობით, თეთრო ქალბატონო -
გათავდა ფიქრი,გაცვდა კალამი
და დადუმდა ჩანგი ლირიკის.
ფერი, რომლითაც შენს სახეს ვქმნიდი,
შავი ნისლივით დაიხვია ჩემმა გონებამ,
მე დაშლილი ვარ ყოველი მხრიდან.
მშვიდობით, თეთრო ქალბატონო -
ჩემს სულში მხოლოდ ტკივილია
ყველაზე წმინდა
რაც კი ოდესმე კაცთა მოდგმას უტარებია.
მე ფიქრს დავცლიდი -
წუთისოფლის ამაოებას,
მე ფიქრს დავცლიდი,
დავუტოვე საზრდოდ სამყაროს.
მშვიდობით, თეთრო ქალბატონო...
ეს სიტყვა ჩემთვის ძნელი იყო
ძალზე სათქმელად.
მშვიდობით, თეთრო ქალბატონო...
ეს სიტყვა ჩემთვის ძნელი იყო
ძალზე სათქმელად.
ტარიელ ხარხელაური
