დეკანოზი თავმას ჩოხელი - სიყვარულს გაგიბედავდი

სიყვარულს გაგიბედავდი,
შამოგჰნატროდნენ სწორები,
ძილშიაც არ მასვენებდნენ,
ქალავ, ეგ შენი თოლები.
შეფარულ ტრფობით გიმზერდი,
მავსებდა შენი სიშორე,
შავამოკლებდი მანძილსა,
გულს ფიქრი ვერ მოვიშორე.
ლანდად აჰყვება განთიადს,
მაგ შენი ტანის სახება,
ამ ჩემი გულის ძგერაში
იმედი ჩაისახება.
ვაჟავ, იქნება აგიხდეს
ყრმობის ოცნება გვიანი,
შენის ფიქრების მესტუმრემ,
დარი ვარჩიო მზიანი.
ულევ სიხარულს მოგიტან,
რას მარგებს შენი სიშორე,
მეც მძლევდა შენზე ფიქრები,
ვცადე და ვერ მოვიშორე.
კამარა შეჰკრეს მერცხლებმა,
ცას ღრუბლი გადაეყარა,
ენძელას გაღვიძებოდა,
ეკალ–ბარდს ვეღარ ეხარა.