ავთო ვაშაკიძე - ფილტვების ფსკერზე

ფილტვების ფსკერზე დალექილი შენი სურნელი
და მოგონება უთბილესი შეხების ხელზე
აუხწერელი,დაუდგენელი, გაურკვეველი ,
გამორჩეული როგორც სასახლე მაღალ მთის წვერზე.

ყველაფრით დაღლილს სულ დამავიწყე სუნთქვის რითმები
ვითარც დემონი დაეუფლე გულს და გონებას
სადღაც უძიროდ, უკიდეგანოდ მიდი ფიქრები
ვერ დავაოკე , ვერ გადავყლაპე სულში სიტყვები.

ცაში გადახვეწილ ღრუბელს დავედევნე
ქარში ამერია გზები არეული
სახეალეწილი უცხოს ავედევნე
უცებ ხმა მომესმა წვიმა შერეული.

ვარდების ეკლებს გამოვყვები მტკივნეულ მარშით
სანამ მოგახწევ გავიელვებ დასალიერშიც
ცოტაც იწვიმე , მე მაცილებენ შენამდე ტაშით
ცოტაც იწვიმე ერთადერთო ცოტაც და ტაშიც.