გალაკტიონ ტაბიძე - მწუხარება შენზე

მე გარს მეხვევა მუდამ, იგივე

შენ მიერ ნაზად ნაქსოვი რიდე.



ხალხს მოვშორდები, მაგრამ ღამეებს

სად დავემალო, სად წავუვიდე?

ღვინით თასები ისევ ივსება,

ისევ მევსება დარდით თვალები.

შორით მომესმის ყრუ ტაშისცემა,

მაგრამ იქ ვისმეს შევებრალები?

მე ვიხდი ნიღაბს! მომგვარეთ რაში!

შენთან! ნუგეშთან! ო, ჩქარა, ჩქარა!

მე მომდევს განთქმულ სახელის ტაში,

დიდება, ცრემლი, ღელვა, მუქარა..