გალაკტიონ ტაბიძე – ისევ ოცნება და სიყვარული

დაღალულს ვხედავ იმ ამაყ ირემს.

მიყვარდა, როგორც დიკენსის გმირებს,

ცეცხლთან ღვინის სმა და გაფიქრება, -

რომ გულში ცეცხლი არ გაგიქრება.

მრავალი ფიქრი მას შემდეგ ახდა,

ვნების ისრებმა დაცხრილეს გული,

ისევ მაისი მშვენიერ ბაღთა,

იყავ ოცნება და სიყვარული..