enver salayaia vimki sixaruls ise vit xorbals
ვიმკი სიხარულს ისე ვით ხორბალს
მკიან ყანაში კომბაინები,
და ისევ,ისევ ზღვა სიყვარულში
ხნულში მარცვლებად ჩავიძირები.
მწიფე ზაფხულის ეშხით დამთვრალი,
შევუერთდები სივრცეს უსაზღვროს,
აბა,მე სახვაფერ სამადლობელი
დედა-ბუნებას ვით გადავუხადო.
სიცოცხლისათვის,სიამისათვის
სხეულს მარცვლებად ხნულში ჩავაბნევ,
მერე,რომ ისევ,სიცოცხლის ეშხით,
ამავე პურის ყანად ავყვავდე.
ვიმკი სიხარულს ისე ვით ხორბალს
მკიან ყანაში კომბაინები,
და ისევ,ისევ ზღვა სიყვარულში
ხნულში მარცვლებად ჩავიძირები.
მწიფე ზაფხულის ეშხით დამთვრალი,
შევუერთდები სივრცეს უსაზღვროს,
აბა,მე სახვაფერ სამადლობელი
დედა-ბუნებას ვით გადავუხადო.
სიცოცხლისათვის,სიამისათვის
სხეულს მარცვლებად ხნულში ჩავაბნევ,
მერე,რომ ისევ,სიცოცხლის ეშხით,
ამავე პურის ყანად ავყვავდე.
