ენვერ სალაყაია - ნუთუ, ბედო, მიმატოვე

ნუთუ,ბედო,მიმატოვე,
დავრჩი ფიქრთა ანაბარა
და ქარები ვით ხმელ ფოთოლს
მათამაშებს წარამარა.
ნუთუ,ბედო,მიმუხთლე და
ჩამიმტვრიე ხრამზე ხიდი,
მე მჯეროდა შენი მუდამ,
შენ ყოფილხარ თურმე ფლიდი.
ნუთუ,ბედო,ეს ღალატი
შენგან უნდა დავიჯერო,
დღემდე უძვირფასესო და
დღეის შემდეგ-არაფერო!