ვეძებ ნიკალას (ფიროსმანის ხსოვნას) - ვახტანგ ჭანკოტაძე ( ბოლო ვაგონის ლექსები )

ვეძებ ნიკალას უკვდავ ნახატებს,
უთვალავ ფერს რომ სიცოცხლეს აძლევს,
მხოლოდ დედნების პოვნა მახარებს,
არაფრად ვაგდებ ასლების ასლებს.
მივდევ ნიკალას უშლელ ნაკვალევს,
გული ფერების გამაში ფეთქავს,
და მხოლოდ ერთი ნატვრა მაწვალებს,
`აჰა, მივაგენ~ _ ოდესმე მეთქვას.
მივყვები, სანამ ძალა გამიტანს,
მის "ორთაჭალის ტურფების" ქებას,
ჩუმ "მეეზოვეს", ნაზ "მარგარიტას",
თბილი შტრიხების საოცარ წყებას.
მწვერვალზე ვხედავ შედევრთა ასხმას,
(რაც სამუდამოდ მემახსოვრება),
ამ სიმაღლეზე დიდებით ასვლას,
უნდა ნიკალას ბედით ცხოვრება.