იოსებ დავითაშვილი - სამშობლო

სამშობლო, ჩემო ლამაზო,
ზურმუხტო, ანუ ალმასო,
ვიდრე შენს მკერდზე დავდივარ,
გთხოვ, მწარე რამე არ მასო.
მშვენიერი გაქვს ბუნება,
სხვებიც ამბობენ ამასო;
მაგ შენმა დაღონებამა,
გული დარდებით აღავსო.
სამშობლო ყველას გიყვარდეთ,
ვისაც რო ღმერთი კი გწამსო,
სამშობლოს დამვიწყებელი
მაღალმა ღმერთმა დაამსო.
ვის დედაენა არ მოსწონს,
მას ეშმაკები ახლავსო,
ცოცხალ იქნება დევნილი,
მკვდარსაც მატლები დახრავსო.

1881 წ., 19 აპრილი.
ქუთაისი