ბრძოლა
(brdzola)
ღამე მიაგავს გუდრონის სურას,
ფიქრები წაღმა მერჩოლებიან.
მომკლავენ, როგორც ალუდა მუცალს,
და დამამხობენ ცას ეკლებიანს.
ჩაჭაობდება თვალში ცრემლები,
ტანჯვად ვექეცი უკეთურ ცარგვალს.
მერე რა არის, თუკი ვბერდები,
მერე რაა, რომ სიცოცხლე მზაფრავს.
ყორნის ფრთასავით ფრთხიალებს ქარი,
მინაოჭდება ღაწვებზე ჟამი.
დაკოჟრილ ზურგზე სიცოცხლე კნავის;
მოწამლულ გულზე სრიალებს ხმალი.
თავად შევიბნევ ლაყუჩზე ანკესს,
წყევლა ჩემს თავზე მოწევნილ იყოს!
ამადუღებდნენ სინდისის ალზე,
უსამართლობა რომ სრულქმნილიყოს!
ყველას ვგონივარ ალბათ სიზმარი,
მშობლის უსაქმოდ ნათქვამი სიტყვა.
ჯაჭვებს ავიგლეჯ, ვით ამირანი,
მაინც გავზიდავ, რაც რქებით მიმაქვს!
ჰეი, მოვდივარ მეწამულ გზაზე,
ბედზე დამჩხავის სვავთა ირაო.
გემდურით, მოდით რაიმე მავნეთ,
მოდით, რომ ქვესკნელს ჩაგაპირქვაოთ.
მაინც მოგასწრებთ ჩემს სულის ზეიმს.
ალბათ ამ ომის დაწყება ღირდა.
არ დამიშვია ზეციდან ხელი,
ჩემი ფრანგული თქვენს ფესვებს ღრღნიდა.
ღამე მიაგავს გუდრონის სურას,
ფიქრები წაღმა მერჩოლებიან.
მომკლავენ, როგორც ალუდა მუცალს,
და დამამხობენ ცას ეკლებიანს.
(brdzola)
ღამე მიაგავს გუდრონის სურას,
ფიქრები წაღმა მერჩოლებიან.
მომკლავენ, როგორც ალუდა მუცალს,
და დამამხობენ ცას ეკლებიანს.
ჩაჭაობდება თვალში ცრემლები,
ტანჯვად ვექეცი უკეთურ ცარგვალს.
მერე რა არის, თუკი ვბერდები,
მერე რაა, რომ სიცოცხლე მზაფრავს.
ყორნის ფრთასავით ფრთხიალებს ქარი,
მინაოჭდება ღაწვებზე ჟამი.
დაკოჟრილ ზურგზე სიცოცხლე კნავის;
მოწამლულ გულზე სრიალებს ხმალი.
თავად შევიბნევ ლაყუჩზე ანკესს,
წყევლა ჩემს თავზე მოწევნილ იყოს!
ამადუღებდნენ სინდისის ალზე,
უსამართლობა რომ სრულქმნილიყოს!
ყველას ვგონივარ ალბათ სიზმარი,
მშობლის უსაქმოდ ნათქვამი სიტყვა.
ჯაჭვებს ავიგლეჯ, ვით ამირანი,
მაინც გავზიდავ, რაც რქებით მიმაქვს!
ჰეი, მოვდივარ მეწამულ გზაზე,
ბედზე დამჩხავის სვავთა ირაო.
გემდურით, მოდით რაიმე მავნეთ,
მოდით, რომ ქვესკნელს ჩაგაპირქვაოთ.
მაინც მოგასწრებთ ჩემს სულის ზეიმს.
ალბათ ამ ომის დაწყება ღირდა.
არ დამიშვია ზეციდან ხელი,
ჩემი ფრანგული თქვენს ფესვებს ღრღნიდა.
ღამე მიაგავს გუდრონის სურას,
ფიქრები წაღმა მერჩოლებიან.
მომკლავენ, როგორც ალუდა მუცალს,
და დამამხობენ ცას ეკლებიანს.
