ოცნება

შენ ხარ ჩემი ცრემლი, უმიზეზო ,
შენ ხარ ჩემი ნაპერწკალი, ქარში,
ხარ ოცნება უაზრო და უიმედო,
ჩაძირული ტალახსა და წყალში.
რომ შემეძლოს მოფერება შენი,
რომ შემეძლოს, რაიმის თქმა თუნდაც,
ვიქნებოდი ბედნიერი ბავშვი,
ყოველ წამს და ყოველ წუთს და მუდამ.
მართლა ვცდილობ დაგივიწყო რადგან!?
უიმედო მეოცნებე ვხდები,
შენ ფანჯრებთან სულ მოვდივარ, მაგრამ,
ვერ გეძახი და უთქმელად ვკვდები.
შენ ხარ ჩემი ცრემლი, უმიზეზო,
შენ ხარ ჩემი ნაპერწკალი, ქარში,
ხარ ოცნება უაზრო და უიმედო,
ჩაძირული ტალახსა და წყალში.