მე ჩემი დუმილით გეტყვი, რომ - მიყვარხარ

მე ჩემი დუმილით გეტყვი, რომ - მიყვარხარ,
პასუხად შენს მაცდურ ღიმილსაც ავიტან,
ბაგე კი მოვთოკე, გული კი ვერაფრით,
გეძახის: - სადა ხარ? ცხოვრება გავიდა . . .

მე ჩემი რითმების ალერსით დაგათრობ,
ჩვენს გრძნობას, სიყვარულს ცის კართან ავიტან,
გონებას მოვუვლი, ამ გულს კი ვერაფრით,
იძგერებს: - უშენოდ სიცოცხლე არ მინდა . . .

ერთ დღესაც სიბერე რომ მომეპარება,
რომ მომაშორებენ ამ სოფელს თავიდან,
მე გამაჩუმებენ, ამ გულს კი ვერაფერით,
ილოცებს: - უშენოდ . . .? ზეცაშიც არ მინდა .