ზვიად კეჭაყმაძე - მომეცით, ფურცლები თავიდან



არ ვიცი, რა ვუყო ამ სევდას, უშენოდ...
ყოველდღე რომ მოდის, მაგიჟებს თავიდან...
ვცდილობ რომ, ცხოვრებას ზურგი არ ვუჩვენო...
ცხოვრებას, რომელიც უშენოდ წავიდა...

მომეცით, ფურცლები...
დავწერო, რაც მინდა...
ფერადი სიზმრები, ფერადი ოცნება...
ვიცი, რომ ცხოვრება, უშენოდ წავიდა...
მე კი, არ ვიზრდები ხელახლა თავიდან...

და თითქოს,
ფეხებზე ვიკიდებ ყველაფერს...
და ვცდილობ,
ცხოვრება ვისწავლო უშენოდ...
ვინ იცის, იქნება ვისწავლი, ვერაფერს...
და თავსაც, უშენოდ ვერაფრით ვუშველო...

რა ვუთხრა,
უშენოდ დარჩენილ მომავალს...
თვალებში ჩავხედო, თუ თავი დავხარო...
ან იმას რა ვუყო, შენი რომ არა ვარ...
წავიდე, დაგტოვო, თუ მაინც გახარო

- ო, როგორ მიყვარხარ, მომეცი იმედი...
მე მართლა არ ვიცი,
რა ვუყო იმ წუთებს...
აქამდე რამდენი ვეძებე მიზეზი...
ვინ იცის, იქნება სევდაც კი ვაწუხე...

იქნება, ვიღაცამ მასწავლეთ, რა ვუყო...
ამ გულს და ამ სევდას დარჩენილს ეულად...
მე მზად ვარ სიცოცხლე,
სიყვარულს გავუყო...
და ისევ, სიყვარულს ვუმღერო ჩვეულად...

ეს ჩემი, გულია...
ასე, რომ ფრიალებს...
და ვიცი,
უშენოდ სიცოცხლეც არ მინდა...
ღამეა,
ქუჩაში ვდგავარ და ვღრიალებ...
მომეცით,
მომეცით,
ფურცლები თავიდან...


09.08.2012



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.