მაინც შემაყვარე

აღარ ეჩქარება ღამეს გათენება.
სითბოც დამკლებია გულში შენებური.
უკვე უმიზნოა ყველა ნაბიჯი და
გულიც უშენობას თითქმის შეჩვეული.

წამით შეჩერდი და უკან მოიხედე.
გრჩები გაბნეული ფიქრის განაპირას.
რატომ მიმატოვე? სუნთქვვა ხომ გაჩუქე?
სულიც გაიყოლე. ჩემთვის აღარ მინდა.

შენი "არაფერი" მე ჩემს "ყველაფერში"
არ კი გაგიგია ისე გადვცვალე.
როცა მიატოვე ჩემი სიყვარული,
ჩემში უშენობა მაინც შემაყვარე...