ქარმა გამომწვევად ვერხვებს ჩაუქროლა,
და ერთ ლამაზ ფოთოლს გული აუთრთოლა.
წამო გაგატარებ,ცხრა მთას დაგატარებ,
მერე მოგიყვან და დედას ჩაგაბარებ.
ფოთოლს ამის მეტი აღარ გაუგია
გრძნობით ანთებულმა თავი დაუქნია,
ქარმაც სიხარულიც აღარ გააცია
ვნების ქარისხალში უცებ გააახვია.
ალბათ აფარფატებს ახლაც ლამაზ ფოთოლს,
გულასაც გაახსენებს ახლაც წარამარა.
მერე მიატოვებს სადმე ქუჩის ბოლოს,
ვინმე მეეზოვის ცოცხის ანაბარად.......
მაღლა ავიხედე ვერხვი იცინოდა,
მან ხომ საიდუმლო ქარისა იცოდა..
და ერთ ლამაზ ფოთოლს გული აუთრთოლა.
წამო გაგატარებ,ცხრა მთას დაგატარებ,
მერე მოგიყვან და დედას ჩაგაბარებ.
ფოთოლს ამის მეტი აღარ გაუგია
გრძნობით ანთებულმა თავი დაუქნია,
ქარმაც სიხარულიც აღარ გააცია
ვნების ქარისხალში უცებ გააახვია.
ალბათ აფარფატებს ახლაც ლამაზ ფოთოლს,
გულასაც გაახსენებს ახლაც წარამარა.
მერე მიატოვებს სადმე ქუჩის ბოლოს,
ვინმე მეეზოვის ცოცხის ანაბარად.......
მაღლა ავიხედე ვერხვი იცინოდა,
მან ხომ საიდუმლო ქარისა იცოდა..
