* * *

ზოგჯერ კი ლექსში
გესმის მუსიკა,
იგრძნობა ჰანგი, სიმღერა, ცეკვა...
შენც მოგინდება,
გარითმო სიტყვა
და საყვარელი პოეტი გერქვას...

ზოგიერთ ლექსში
საყვედურია,
მთქმელს ურჩევნია წარსულის შეცვლა,
სტრიქონებს შორის
სინანულია,
იფიქრა წლობით და მაინც შეცდა...

ჩემთვის კი იცი,
რა არის ლექსი?
ვეფხის და მოყმის საომრად შებმა...
და სასიცოცხლო
მუხტია, მეტიც...
ამ სიხარულით ნაპოვნი შვება...

და კიდევ იცი,
რა არის ლექსი?
სულის საკვები და გულის ფეთქვა...
ყველგან ჩიტების
ჭიკჭიკი მესმის
და ულამაზეს ყვავილებს ვხედავ...

ალბათ, ლექსია
მაინც რჩეული,
რაც კი ძვირფასი შექმნილა ქვეყნად,
დღემდე ყოველი
ათასწლეული
გამოარჩია ხალხურმა ლექსმა!

/ლეილა რატიანი/