შეშლილი სონეტი



შეშლილი სონეტი

ისე მენატრები, თითქოს ამ ერთ წამში
თავი მოიყარა ყველა მონატრებამ,
ერთხელ გაკოცებ და ყოველ ერთ დათვლაში
თოთხმეტ სტრიქონს გიძღვნი შეშლილ სონეტებად.

რატომ იღიმები ან თავს რატომ აქნევ? –
ალბათ არ მიჯერებ, ეჭვი შემოგიჩნდა,
გაკოცებ და თუკი სონეტს შემოგაკლებ,
ასჯერ რომ მოვიდე, აღარ შემომიშვა.

თმებში ყვავილებად ისე მოგედები,
ყველა გაზაფხული შურით გაშტერდება,
მხოლოდ შენ გელიან ახლაც სონეტები
და ის ერთი წამიც დროში გაჩერდება.

მაგრამ არ გაგვიგონ, თორემ სონეტებით
არ მოგასვენებენ ვიცი, პოეტები...

ვანო კორძაძე



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.