დრო ...



ალბათ იმდენჯერ დამიკოცნის,
შენი ტუჩები ლავიწს,…
ქალაქს იმდენჯერ მოუწევს,
ჩვენი მოსმენა ამბის….
ზურგზე შემომაჭდობ ხელებს,
ფრთხილად გადამიწევ თავს,
ტუჩის კუთხიდან დაიწყებ
ბოლომდე ჩაივლი ტანს…
იმდენჯერ თვალს აგარიდებ.
სიბნელეს შევურევ დარდს..
ისე გისურვებ ტკბილ ძილს
რომ, არ მოგიბრუნებ თავს…
ის სიხარულიც იქნება,
რომ ვიგრძნობ მუცლის ზრდას.
მერე დაზრდილი ბავშვები
ტაატით გვირბენენ გარს…
მერე…
გახდები სამოცის…
მეც არ ვიქნები პატარა …
დრო დარდებს არ გვაპატიებს,
და აგვერევა ჭაღარა…
ვნება ჩაქრება,
ძილის წინ
ისე, უბრალოდ მაკოცებ,
წყენის მიზეზი გაქრება,
ჩემი სიმშვიდეც გაოცებს…
რამდენი ნაოჭი გვექნება…
დრო ხომ არაფერს გვპატიობს…
ვნებას ეს წლები წაიღებს,
დრო კი -
სიყვარულს დაინდობს …!



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.