ხარ ბედი წყეული

ხარ ბედი წყეული...

(xar bedi wyeuli)

ხარ ბედი წყეული და ჩემი სიკერპე -
დღეს ფეხთა მტვერია და პირის ფარეში,
მე როგორც ჯადოქარს დამწვავენ კოცონზე,
რომ აღარ გიხმობდე ნისლიან ღამეში.
დღეს შენი სახელი ჰქვია ამ წამებას,
ხარ ბედი მუხთალი და მაინც ძვირფასი...
რომ აღარ მახსოვდე...
რომ აღარ მიყვარდე...
რომ აღარ მიყვარდე... ო, ცოდვილ მიწაზე,
რამდენჯერ გინატრე, იმდენჯერ ტკივილი,
ვით ნაყვავილარი დამაჩნდა სახეზე...
მიშველე!