წამოდი, წავიდეთ

წამოდი, წავიდეთ,
შორეთზე უფრო შორს,
უბრალოდ ვიაროთ
დარში თუ ავდარში,
მიწაზე, ზეცაში,
უფულოდ, უგროშოდ,
გვცხელოდეს, გვციოდეს,
ზაფხულში, ზამთარში.
და დაღლილს, სიცოცხლევ,
აგიყვან ხელშიდაც,
მშიერს დაგაპურებ
ნადირის ხორცითა,
მთის წყაროს ანკარას
შეგასმევ პეშვითა,
ალერსით აგავსებ,
აგავსებ კოცნითა...
ოღონდაც წამოდი!
წამოხვალ?
გავშორდეთ,
გავშორდეთ სიყალბეს...
გვითოვდეს, გვიწვიმდეს!
წამოდი, წავიდეთ,
ვიდრე ჩვენც ავშმორდით,
ვისუნთქოთ ერთურთის
სუნთქვა და სიწმინდე.

კახა შალამბერიძე