და ყველაფერი დაიწყო მაშინ



და ყველაფერი დაიწყო მაშინ,
როცა არაფერს არ ქონდა ბოლო,
როცა სიცოცხლე ერთვოდა სიკვდილს,
როცა ნიავი დაჰქროდა მხოლოდ...

ქარი მისდევდა ღრუბლებს და ფიქრებს,
და შეშინებულ ხეების ფოთლებს,
წვიმაც ოხრავდა და მაშინ თითოს
გაშიშვლებული წამები თრთოდნენ..

იდგა სიჩუმე, იყო სიბნელე,
ყრუ სიცივე და სცარიელე..
მხოლოდ სიკვდილი, მხოლოდ სიცოცხლე
სასოწარკვეთა და სიმარტოვე...

ყველაფერს მაშინ დაესვა დაღი...
და გრიგალებიც მაშინ დადუმდნენ...
დავიწყებული წვიმის წვეთები,
არ ჩერდებოდნენ, ისევ დარდობდნენ..

და ყველაფერი დაიწყო მაშინ,
მზე გამოვიდა და ქარი ჩადგა..
სიცოცხლე აღარ ერწყმოდა სიკვდილს
მთვარეც სარკმელთან უსიტყვოდ დადგა...

აღარ მისდევდა ქარი მუქ ფიქრებს
და შეშინებულ ხეებიც ფოთლებს,
არც წვიმა იყო და აღარც თითქოს
გაშიშვლებული წამები თრთოდნენ..

აღარც სიბნელე, აღარც სიჩუმე,
არც სიცივე და სიცარიელე
აღარც სიკვდილი, მხოლოდ სიცოცხლე,
ყვავილები და გაქრა სიმარტოვეც..

და ყველაფერი ხდებოდა კარგი,
მზე გამოვიდა და ქარი ჩადგა..
სიცოცხლე აღარ ერწყმოდა სიკვდილს,
მთვარეც სარკმელთან უსიტყვოდ დადგა.





Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.