დილაა მშვიდი ვისთვის ღამდება
სიცივე მღერის ცეკვავს და ანცობს,
სუსხია ცივა და ქარი მიცდის
რომ ერთი ქალის სურნელი მაცნოს.
ნაცნობი წამი, ნაცნობი სევდა,
სურნელის ნახვით ვხვდები საღამოს,
მწარე ფიქრებთან ღამეც გათენდა,
და მინდა ქარმა რომ აღარ მნახოს.
ცუდად ვარ მცივა, მაღალი სიცხეც,
სევდა ვით ჩრდილი დამყვება ყველგან,
ვერ მოვიშორე მივფრინავ ცისკენ,
როცა იმ ქალის სურნელი მხვდება.
მივყვები ქუჩებს სავსე ფიქრებით,
მძიმდება სული ამძიმებს სხეულს,
მხოლოდ და მხოლოდ მაშინ ვმშვიდდები,
ლექსის საწერად როცა ვშლი რვეულს.
და ისევ ცივა, სუსხია ცივი,
სიცივეც ისევ ცეკვავს და ანცობს,
მე ქარი მხვდება, ქუჩაში მიცდის,
რომ ერთი ქალის სურნელი მაცნოს.
