მიყვარხარ ...



კაცი რომ ვიყო...
მამაკაცის ყველა თვისებით,
ჩემს გარეგნობას სიმახინჯეს ეძახდე თუნდა..
პირობას გაძლევ, უჩემობას არ გაღირსებდი,
მე განახებდი სიყვარული, როგორი უნდა.

გამთენიისას იასამნებს შევთხოვდი შველას,
შემოგიმსხვრევდით სურნელებით, საკმელს ჩაკეტილს,
ვერა, ვერაფრით ასცდებოდი ჩემს ბედისწერას,
მე აგიხსნიდი სიყვარულის ნამდვილ გაკვეთილს.

მინდვრის ყვავილებს გახელებულს ვანდობდი გრძნობას,
შენ, სადედოფლოს შეგამკობდა ჩემი ხელები,
და როგორც წვიმა გაზაფხულზე მზეს სახეს მოჰბანს,
ასე მოგბანდი ლამაზ თვალებს, ფერებ–ფერებით.

კაცი რომ ვიყო...
თუნდაც შენთვის არ–სასურველი,
შენი თვალებით მოვხატავდი ანგელოზს ჩემში,
მეყვარებოდი, როგორც ქალი, ბავშვიც სულელი,
შავ–თეთრ სამყაროს გაჩუქებდი უთვალავ ფერში.

და შენი მზერა გახდებოდა, არც ისე მკაცრი...
გულში ყინულებს გაგილღობდი ხელისგულებით,
მე ვიქნებოდი ღირსებებით შემკული კაცი,
ცხადსა და სიზმარს მოგირთავდი თაიგულებით.

მე ვიქნებოდი ყველგან, სადაც შენ არ მელოდი,
მე ვიქნებოდი მონატრების მიზეზი დიდი,
კაცი რომ ვიყო...
უსათუოდ უნდა გჯეროდეს,
ჩემი სიგიჟით, იქნებოდი ძალიან მშვიდი.

მე შენს თვალებში დავხატავდი ბედნიერებას,
დავაკონებდი შენს ბაგეზე ამბორს და სიცილს,
სიცოცხლეს ჩემსას შევალევდი შენს მოფერებას,
ვერ დამწამებდი ორგულობას, გატეხვას ფიცის.

შენს სიყვარულში ჩავსახავდი სიცოცხლის ნაყოფს,
შენს ორსულ სხეულს ვატარებდი ტაატით ცხრათვე,
როს დაბადება შენგან ახალ სიცოცხლეს გაჰყოფს,
ჩვენი ბუდიდიდან ფრთას გაშლიდა პატარა მართვე.

ჩვენ ვიქნებოდით მერე ალბათ სამყარო მთელი,
იყვავილებდა სიყვარული შენთვის ნაფიცი,
შენ იქნებოდი უსასრულოდ ჩემში და ჩემი,
ან რაღაც მეტი, უფრო მეტი, ზუსტად არ ვიცი...

კაცი რომ ვიყო...
კაცს თუ უნდა, კაცმა თუ იგრძნო...
ყველაზე გონჯიც ანგელოზად მოგეჩვენება,
და ნატვრა იგი სინამდვილედ აქციო ვინძლო,
ვისაც უყვარხარ, ეს მას მოაქვს ბედნიერება.

კაცი რომ ვიყო...
მამაკაცის ყველა თვისებით,
ჩემს გარეგნობას სიმახინჯეს ეძახდე თუნდა..
პირობას გაძლევ, უჩემობას არ გაღირსებდი,
მე განახებდი სიყვარული, როგორი უნდა.



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.