ბადრი სულაძე. ჩემო, ნამო დილისა

***
თვალ-თვალ მოხმობისა,
გნცდაო ხოხბისა,
ხან თმაზე თილისმდ შებმავ,
მთა-მთა რომ წანწკარობს
ალერსი მთოვარის
ალესილ კლდოვანის შვებად;
ბალახის ღერო თრთის
ქარგვად სიმღერისთვის,
ცვარი აციალებს მოცვსაც,
ზეცა სალოცავი,
მართლაც საოცარი,
ცრემლად წამწამებზე ცოცავს;
თვალ-თვალ მოხმობისა,
გნცდაო ხოხბისა,
ხან თმაზე თილისმდ შებმავ. . .

***
ყველა თავის გზით
სადღაც წასულა,
მე შენზე ფიქრებს შევრჩი;
ნაგვიანევმა ამ გაზფხულმაც
ვერ მოიცალა ჩვენთვის. . .
მინდოდა ისევ,
მინდოდა მეთქვა,
ბოლომდე მაინც ვერ ვთქვი;
ახლა კი როცა
ასე შორსა ხარ,
ვდარდობ, ვაითუ, შევცდი. . .

***
შატილში ავედი
ღამეგიშერობას,
ყორნისფერ თვალებში
კოცნა ღვინდებოდა
და მე მინდებოდა
შესმა სხივმთვარესი. . .
არის რაღაც წმინდა
ასეთ სიმთვრალეში . . .