წეხელ ზეცა ულამაზეს ფიფქებს ქსოვდა თოვდა

წეხელ ზეცა ულამაზეს ფიფქებს ქსოვდა თოვდა, თოვდა...
წუხელ ზეცას ლურჯი ფერი გადაჰკროდა
და სითეთრე იღვრებოდა, თოვდა თოვდა...
გული აღარ მარხულობდა,
გული წუხელ შენთან ყოფნას ნატრულობდა
გარეთ ისევ, გაერთ ისევ თოვდა, თოვდა...
შენ რად გიკვირს,
შეყვარებულ გულს ამდენი გაებედა
თუკი ფიფქიც ამ ღამეში
მეორე ფიფქს დაეძებდა...