ერთი ლექსისთვის ცხოვრება დათმე

ერთი ლექსისთვის ცხოვრება დათმე!
მე პოეზიამ ასე დამდაღა.
ვიცი ერთხელაც შემხვდები სადმე
და მეტყვი: ღმერთო, როგორ გამხდარხარ!

გკითხავ უჩემოდ შენ თუ დაღონდი
და ლოცვასავით გეტყვი სტრიქონებს.
რატომ აქამდე არ მოგაგონდი?!
ახლა დამპირდი, რომ მომიგონებ.

ერთი ლექსისთვის ცხოვრება დავთმე,
დამპირდი ისევ, რომ მომიგონებ!
ვიცი ერთხელაც შემხვდები სადმე
და ლოცვასავით გეტყვი სტრიქონებს...

ბექა აბუთიძე