უკვე გადადგმულს გავცქერ ნაბიჯებს,
შემომეჩვია დღეების ათვლა,
უშენოდ გული ვერ იარწივებს,
უშენოდ ჩემო ვყოფილვარ არც რა...
მე ისევ სევდის აჩრდილს დავყვები,
ლეგა ნისლივით წანწალით ვთვრები,
დაუდგრომელი სული ნაგვემი,
განდეგილივით გამჩრია ძვლებში...
მაია გონჯილაშვილი
შემომეჩვია დღეების ათვლა,
უშენოდ გული ვერ იარწივებს,
უშენოდ ჩემო ვყოფილვარ არც რა...
მე ისევ სევდის აჩრდილს დავყვები,
ლეგა ნისლივით წანწალით ვთვრები,
დაუდგრომელი სული ნაგვემი,
განდეგილივით გამჩრია ძვლებში...
მაია გონჯილაშვილი
