სადღაც გაიპარა ვნება

სადღაც გაიპარა ვნება,
შეეშინდა თითქოს შეკრთა,
და ვერ ნახა ვერსად ნება,
აეკიდა ოცნებას და
კვლავ დამიწყო ყველგან დევნა.
იცი, კარგო...ღამეც უკვე
სანთლის შუქზე ტრფობით დნება,
ჩაგეხუტო მომეც ნება!
თორემ დღემაც მთვარე სცემა...
სანამ სიო ტალღებს არწევს
გრძნობას ნუ კლავ სარეცელთან!..
ერთხელ კიდევ მაკოცნინე
მერე... წავალ ზმანებებად,
სანამ დროა ერთი კოცნის
სანამ ტუჩებს ძლიერ სცივათ
სანამ ისევ გვერდით გყევარ
მაკოცე და მომეც შვება...........

ავტორი: კახი ბერიშვილი