შენ სიყვარულზე უფრო მეტი ხარ,
ამოფეთქებულ ვნებებად მყავხარ,
ჩემი გრძნობის და ლექსის ღმერთი ხარ,
ჩაფიქრებულის ახდენას ჰგავხარ.
შენ სიცოცხლეზე უფრო დიდი ხარ,
ჰოდა დღეს სიკვდილს ვუკეტავ კარებს,
დილის სინათლის სხივად მინდიხარ,
რომ შეეფეთო გახელილ თვალებს.
შენ ოცნებებზე უფრო ნაღდი ხარ,
უფრო ფერადი და უფრო მწველი,
იმ მიწას ვლოცავ სადაც დადიხარ,
იმ ბილიკს, სითაც გიხმობ და გელი.
შენ ავსება ხარ, დაღლილი მთვარის,
უფრო მეტი ხარ ვიდრე სამყარო,
სხივი ხარ, ნათელს ნატრული ქალის,
გთხოვ, ამ სინათლეს აღარ გამყარო.
შენ სიყვარულზე უფრო დიდი ხარ,
სულში ცისხელა გრძნობებით დგახარ,
ჯერ არ დაწერილ ლექსად მინდიხარ
ჩემს ასახდენელ ოცნებას ჰგავხარ.
ნანა მეფარიშვილი
