ისევ ვნახე ჩემი მთა და ჩემი ხევი



ისევ ვნახე ჩემი მთა და ჩემი ხევი
და სოფელი, – ყრმობასავით სათაყვანო.
დედასავით მინდა ყელზე მოვეხვიო,
როგორც ბავშვი, მინდა ხელში ავიყვანო.
მისი ყველა ხე და ბუჩქი კარგად ვიცი,
მაგრამ მინდა კვლავ ვეწვიო, კვლავაც ვნახო,
ასანური, – ჩემთვის ასჯერ დასაფიცი,
ხარ-ირმისთვის ერთი დილის საბალახო.
ასანური! – მინდა ასჯერ ჩავიმუხლო
ყველა ხესთან, ყველა სახლთან, ყველა კართან.
სიყვარულმა დამამუნჯა, მოველ უხმოდ,
შემიფარებს, ვიცი, მისი მწვანე კალთა.
ჩემს თვალებში გათენდება მისი დილა,
სუფრასავით გამეშლება მისი ახო.
დედაა და პაწაწინა გამაცილა,
დედაა და მსურს გაზრდილი დავენახო.
ალუბლების შეფაკლული ლოყა უჩანს,
ო, მის სუნთქვას ნუ დავარქმევთ, ძმაო, ნიავს.
ვერ დავტოვებ, მისი მიწა ერთი მუჭა,
მთები რაა, ოქროს მთებსაც მირჩევია.
მისი ყველა ხე და ბუჩქი კარგად ვიცი,
მაგრამ მინდა კვლავ ვეწვიო, კვლავაც ვნახო.
ასანური, – ჩემთვის ასჯერ დასაფიცი,
ხარ-ირმისთვის ერთი დილის საბალახო.

ბერდია ბერიაშვილი












Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.