ჩუმი ხმით წრიალებს ნაცნობი სიბნელე
და ღამის ფიქრებად მიღელავს მდინარე.
მთვრალი ვარ,მივდივარ ქუჩაში ლანდივით,
სიბნელე დამყვება,ქარია მძინარე.
სიცივეს რატომღაც ძაძები ჩაუცვამს,
მე ახლა სამოსელს გავიხდი,არ მცივა.
ვაშიშვლებ სხეულს და რადგანაც მთვრალი ვარ,
არცერთი შიშველი იარა არ მტკივა.
და ღამის ფიქრებად მიღელავს მდინარე.
მთვრალი ვარ,მივდივარ ქუჩაში ლანდივით,
სიბნელე დამყვება,ქარია მძინარე.
სიცივეს რატომღაც ძაძები ჩაუცვამს,
მე ახლა სამოსელს გავიხდი,არ მცივა.
ვაშიშვლებ სხეულს და რადგანაც მთვრალი ვარ,
არცერთი შიშველი იარა არ მტკივა.
