მე სულში მუდამ მტკიოდა რაღაც

მე სულში მუდამ მტკიოდა რაღაც,
ბევრჯერ სიცილში დავმალე სევდა.
ამ გულს ყოველთვის ვიღაცა აკლდა,
და მოლოდინი ფეხდაფეხ მდევდა.

ეს მოლოდინი, იმედით სავსე,
შემოვინახე სათუთად მკერდში.
გელოდი პირველ გარიჟრაჟებზე
და შეღამების მეწამულ ფერში.

თუ შენ იყავი ეს მოლოდინი,
არ ვიცი რისთვის გნატრობდი ასე.
ტკივილი ისევ ტკივილად დარჩა,
გული კვლავ დარჩა, ლოდინით სავსე