ნუ დამაბრალებთ, თითქოს მძულდეს ამ ქვეყნად ვინმე,
არც მომდურავი არ მყოლია თითქმის არავინ.
არა თქვათ ჩემზე თითქოს სული ეშმაკს მივანდე,
ჭუჭყიან ვერცხლით ავიშენე თითქოს კარავი.
ვებრძოდი იქნებ მეც სხვასავით ქარის წისქვილებს,
ვქმნიდი ოცნების ქვიტკირისგან მზეს ამწვდარ კოშკებს.
სახრით ვამტვრევდი ერბო-ქონით გავსებული ქილებს
და ცას ვანდობდი ჩემს პატარა მიწიერ ცოდვებს.
ნუ დამაბრალებთ, ღვთის საჩუქრებს არ ვხვეტდი ცოცხით
და ნურც ვარსკვლავებს, აწ ჩამქრალებს ნუ შემადარებთ,
ცოცხალს ნუ მეტყვით, რომ ვიცოცხლე სხვისი სიცოცხლით
და რომ მოვკვდები თავის მოკვლას ნუ დამაბრალებთ.
არც მომდურავი არ მყოლია თითქმის არავინ.
არა თქვათ ჩემზე თითქოს სული ეშმაკს მივანდე,
ჭუჭყიან ვერცხლით ავიშენე თითქოს კარავი.
ვებრძოდი იქნებ მეც სხვასავით ქარის წისქვილებს,
ვქმნიდი ოცნების ქვიტკირისგან მზეს ამწვდარ კოშკებს.
სახრით ვამტვრევდი ერბო-ქონით გავსებული ქილებს
და ცას ვანდობდი ჩემს პატარა მიწიერ ცოდვებს.
ნუ დამაბრალებთ, ღვთის საჩუქრებს არ ვხვეტდი ცოცხით
და ნურც ვარსკვლავებს, აწ ჩამქრალებს ნუ შემადარებთ,
ცოცხალს ნუ მეტყვით, რომ ვიცოცხლე სხვისი სიცოცხლით
და რომ მოვკვდები თავის მოკვლას ნუ დამაბრალებთ.