მე რომ შემეძლოს, ზაფხულის დღეს შეგადარებდი



მე რომ შემეძლოს, ზაფხულის დღეს შეგადარებდი,
მაგრამ შენ სხვა ხარ, ხანგრძლივია შენი მშვენებაც;
მაისის კვირტებს დააჭკნობენ ავი ქარები
და ეს ზაფხულიც მათთან ერთად ჩაესვენება.
ზოგჯერ თუ დაგვწვავს, დაგვაცხუნებს მზე ზეცის თვალი,
ხშირად ბინდდება ოქროსფერი მისი სახება,
ყველა სიკეთე შემთხვევით თუ ბუნების ძალით,
გაივლის დრო და დროსთან ერთად შეილახება,
მაგრამ შენს ზაფხულს ვერაფერი ვერ გაახუნებს
და სილამაზეც არასოდეს დაგებინდება,
შენ ვერც სიკვდილი შემოგახვევს თავის საბურველს,
რადგან ამ ლექსში შეზრდილი ხარ უკვდავ რითმებად.

და ესეც ცოცხლობს, ვიდრე არის კაცის ხსენება
და არც შენს სახელს უწერია გადაშენება












Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.