მთვარეც აღარსად სჩანს

მზე აღარ სჩანდა ღრუბლში,

მთვარეც აღარსად სჩანს,

ღამე თენდება მწუხრში,

ფიქრში ვერ ვიკვლევ გზას,

თეთრად შემოსავს ზეცას;

სამოსელს აცმევს მას,

მადლობას ვწირავ ღმერთსაც,

გულში მე მაინც მწამს,

რომ მე შეგხვდები ოდეს,

შენში ვერ ვიკვლევ გზას,

თუნდაც გაგებას მთხოვდე;

ვერც გაგისწორებ თვალს.