მე რომ დამესიზმრა თურმე შენ იყავი



me rom damesizmra turme shen iyavi
მე რომ დამესიზმრა თურმე შენ იყავი,
განცდებაშლილი და გრძნობადალეული.
სწორედ უიმედო სევდით შემიყვარდი,
უკვე ფიქრი გქვია ყოველღამეული.

შენი ნატვრა იყო, ცა რომ დაგემშვენა,
ფრთები გამოგსხმოდა, ცაში აჭრილიყავ.
ღრუბლის ქულების ქვეშ სული დაგესვენა ,
ნორჩი იადონი ჩემში გაზრდილიყავ.

მე კი შენეული ნატვრა მაფრთიანებს,
შენი სამყაროა ჩემი სულის სარკე,
უკვე აღარ ვეტრფი გვირგვინ დაფნიანებს ,
რადგან სიყვარული მხოლოდ შენი მმართებს .

ო, ნუ გეგონება სიტყვა გაცვეთილი,
მხოლოდ შენთვის არის, რაც კი მომიძღვნია.
ბევრჯერ განკვეთილა გული დაფლეთილი,
მაგრამ სული მხოლოდ ახლა შემიცვნია.

შენით გაკამკამდა ჩემი სუნთქვები და
ზეცის ფერდობებზე თეთრ ფრთებს ვეზიდები.
უკვე გუშინდელი მე დღეს ვუქმდები და
როგორც კლდის ნაპრალი ისე გეხიდები .



Loading...

ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.