იქ, სადღაც სდუმდა ოცნების ბაღი

iq sadac sdumda ocnebis bagi
იქ, სადღაც სდუმდა ოცნების ბაღი,
გაურკვეველი ნისლი დამჩემდა.
ტრიუმფალური მინდოდა თაღი,
ვერ მოვისაზრე, ის თუ გამცემდა.

ცის კაბადონზე სახლი ვუშენე
და გაოცების ფიქრი დამსდევდა.
როცა სციოდა ღამე ვუთენე,
ახლაც არ მჯერა ის თუ გამცემდა.

გულს რომ ვჩუქნიდი არც მიფიქრია,
რად მაწვალებდა წამდაწამ სევდა
და დემონივით მძიმე ფიქრია,
სულზე უტკბესი ზურგს შემაქცევდა.

ვაპატიე და გავბედნიერდი.
შავი ღრუბელი თეთრით დამშვენდა.
ახლაც რომ მითხრან ვერ დავიჯერებ,
რომ მეგობარი მსწრაფლვე გამცემდა.